Τα cookie μας βοηθούν να σας παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Εφόσον χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies από εμάς. 
    
 
Home / Newsletter / Είσοδος / Δημιουργία λογαριασμού / Wish list / Επικοινωνήστε μαζί μας / Βοήθεια / Greek English

Médicis

1997: Αμέρικα
O T.C. Boyle γεννήθηκε το 1948 στο Peekskill της Νέας Υόρκης με το όνομα Thomas John Boyle. Άλλαξε το μικρό του όνομα σε Coraghessan στα 17 του, και αργότερα σε T.C. Boyle, που καθιέρωσε σαν συγγραφικό του όνομα. Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του πάνω στην αγγλική λογοτεχνία του 19ου αιώνα, το 1977, άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το PEN/Faulkner Award για το βιβλίο "World`s End" και το "Bernard Malamud Prize" για τη συλλογή διηγημάτων του "Τ.C. Boyle Stories". Το 2003 ήταν υποψήφιος για το National Book Award με το μυθιστόρημά του "Drop City". Oι ιστορίες του δημοσιεύονται στα μεγάλα αμερικανικά περιοδικά όπως τα "The New Yorker", "GQ", "Esquire", "Harper`s", "Atlantic Monthly" και "Playboy". Ζει κοντά στη Σάντα Μπάρμπαρα με τη γυναίκα και τα τρία παιδιά τους. Περισσότερες πληροφορίες περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα: www.tcboyle.com.
Αμέρικα Boyle T. Coraghessan
1997: Τα επτά ονόματα του ζωγράφου
O Philippe le Guillou γεννήθηκε το 1959 στο Faou (κοντά στη Βρέστη). Σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία και διετέλεσε καθηγητής του πανεπιστημίου της Ρεν. Το 1990 τιμήθηκε με το βραβείο Mediterrane για το μυθιστόρημά του La rumeur du soleil και το 1995 με το βραβείο Trevarez για το μυθιστόρημά του Le passage de l` aulne. Με το "Επτά ονόματα του ζωγράφου" τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση, το βραβείο Medicis, το 1997.
Τα επτά ονόματα του ζωγράφου Le Guillou Philippe
1996: Ορλάντα
Ποιος άντρας, ποια γυναίκα, δεν ονειρεύτηκε, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή, να αλλάξει κόσμο, μετακομίζοντας στο πνεύμα και το σώμα ενός άλλου; Περιμένοντας το τρένο για τις Βρυξέλλες στο καφέ ενός παρισινού σταθμού, η Αλίν διαβάζει ένα βιβλίο της Βιρτζίνια Γουλφ, αλλά ο νους της ξεφεύγει και στέκεται ξαφνικά στον νεαρό θαμώνα απέναντί της. Αποφασίζει τότε να πραγματοποιήσει το αδύνατο: ένα κομμάτι του εαυτού της, η πιο αρσενική πλευρά, που θα βαφτιστεί Ορλάντα, εγκαταλείπει το γυναικείο της σώμα και μεταπηδά σ' εκείνο του άγνωστου νεαρού.
Ορλάντα Harpman Jacqueline
1996: Το χρώμα του ουρανού
Ένας νεαρός ανθρωπολόγος στα χρόνια της επικράτησης του ναζισμού στη Γερμανία ταξιδεύει στη Νότια Αμερική για να μελετήσει τον πολιτισμό και τα ήθη των ιθαγενών. Αγνοώντας τις διαταγές να μη συνεργαστεί με Εβραίους, ο ήρωας ακολουθεί για δύο χρόνια έναν Εβραίο, σ' ένα ταξίδι στην ενδοχώρα της Βραζιλίας. Όμως, κλέβει τις σημειώσεις του δασκάλου του, και αποκτά παγκόσμια φήμη στην επιστημονική κοινότητα. Όμως στα ογδοηκοστά γενέθλιά του ένα γράμμα έρχεται να του θυμίσει: "μου έκλεψες το βιβλίο μου, τη γλώσσα μου, θέλω πίσω το όνομά μου".
Ο Μίκαελ Κρύγκερ γεννήθηκε στο Wittgendorf της Γερμανίας το 1943. Είναι ποιητής, μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Από το 1986 διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Carl Hanser, και από το 1981 εκδίδει το λογοτεχνικό περιοδικό "Akzente". Έχει τιμηθεί με λογοτεχνικά βραβεία, ενώ είναι μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Τεχνών, της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου, κ.ά. Κυριότερα έργα του: "Reginalpoly", 1976 (ποίηση), "Diderots Katze", 1978 (ποίηση), "Stimmen", 1983 (ποίηση), "Warum Peking?" 1986 (ιστορία), "Das Ende des Romans", 1990 (διήγημα), "Der Mann im Turm", 1991 (μυθιστόρημα), "Himmelfarb", 1993 (μυθιστόρημα), "Nachts, unter Baumen", 1996 (ποίηση), "Wettervorhersage", 1998 (ποίηση), "Das falsche Haus", 2002 (διήγημα), "Kurz vor dem Gewitter", 2003 (ποίηση). Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορεί στα ελληνικά το μυθιστόρημά του "Himmelfarb" ("Το χρώμα του ουρανού", 1998).
Το χρώμα του ουρανού Kruger Michael
1995: Όνειρα από γυαλί
Μια γωνιά της Ευρώπης το δέκατο ένατο αιώνα. Μια μικρή φανταστική και αληθοφανής πόλη. Τα όνειρα του κυρίου Ράιλ και τα χείλη της κυρίας Ράιλ. Το παραμύθι των πρώτων τρένων. Ένας άνθρωπος που ακούει το άπειρο. Ένα παιδί που φοράει το πεπρωμένο του. Η μαγεία του Crystal Palace, τεράστιας κατασκευής από γυαλί. Η ασυνήθιστη ζωή του Έκτορος Ορό, ιδιοφυούς και χαμένου αρχιτέκτονα. Όλα σ' ένα βιβλίο με θεαματική δομή και γραφή. Ένα βιβλίο που επαναφέρει την απόλαυση ν' ακούς σπουδαίες αφηγήσεις και την πίστη ότι μπορούν κάποιοι να τις αφηγηθούν ακόμα. Το μυθιστόρημα που το 1991 σηματοδότησε την είσοδο του Αλεσσάντρο Μπαρίκκο στο χώρο της λογοτεχνίας.
Ο Αλεσσάντρο Μπαρίκκο γεννήθηκε το 1958 στο Τορίνο. Έχει γράψει αρκετά μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια. Το "Όνειρα από γυαλί", 1991 (Εκδόσεις Πατάκη, 2001), το πρώτο του μυθιστόρημα, έφτασε στη "μικρή λίστα" του βραβείου Campiello στην Ιταλία και τιμήθηκε με το Prix Medicis etranger στη Γαλλία. Ο "Ωκεανός", 1993 (Εκδόσεις Πατάκη, 1999), πήρε τα βραβεία Viareggio και Palazzo al Bosco στην Ιταλία. Ακολούθησε το "Μετάξι", 1996 (Εκδόσεις Πατάκη, 1997), που μεταφράστηκε σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και μεταφέρθηκε στο σινεμά, ενώ το 2004 εξέδωσε και μια σύγχρονη εκδοχή της "Ιλιάδας" (Εκδόσεις Πατάκη, 2006). Στα ελληνικά κυκλοφορούν επίσης τα έργα του "Χιλιαεννιακόσια: Ένας μονόλογος", 1994 (Άγρα, 2002), "City", 1999 (Εκδόσεις Πατάκη, 2001), "Χωρίς αίμα", 2002 (Εκδόσεις Πατάκη, 2005), "Ιστορία σαν παραμύθι", 2005 (Εκδόσεις Πατάκη, 2008), "Προς Εμμαούς", 2009 (Εκδόσεις Πατάκη, 2012).
Όνειρα από γυαλί Baricco Alessandro
1993: Η γυναίκα του
Όποια ώρα κι αν πήγαινε, ο Τόμας έμενε στο σπίτι της Κλαιρ μια ώρα κι ένα τέταρτο. Ποτέ περισσότερο, σπάνια λιγότερο. Μια μέρα η Κλαιρ έκρυψε όλα τα ρολόγια, για να μην έχει ο Τόμας κανένα μέσο να ξέρει την ώρα, κι έτσι να μείνει περισσότερο. Κι όταν εκείνος χτύπησε την πόρτα, πριν πάει να του ανοίξει, έριξε μια ματιά στο ρολογάκι της, και το έχωσε στην τσάντα της. Η ώρα ήταν οκτώ παρά είκοσι... Του κάκου όμως. Και πάλι ο Τόμας έμεινε μια ώρα κι ένα τέταρτο. Ήταν φανερό πως δεν μπορούσε, ή δεν ήθελε, να της αφιερώσει περισσότερο χρόνο. Τα πρωτεία τα είχε πάντα η γυναίκα του. Η γυναίκα του... η βαριά σκιά που έπεφτε πάνω στη σχέση τους, στον έρωτά της με τον Τόμας, και βασάνιζε αδιάκοπα την Κλαιρ. Ώσπου μια μέρα...
Η Εμμανουέλ Μπερνχάιμ γεννήθηκε το 1955. Σπούδασε ιαπωνική λογοτεχνία στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών. Εργάστηκε στο περιοδικό Cahiers du cinema. Γράφει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχει γράψει επίσης τα βιβλία "Le cran d’arret" (1985) και "Un couple" (1988). Για το μυθιστόρημά της "Η γυναίκα του" ("Sa femme", 1993) της απονεμήθηκε το βραβείο Μedicis.
Η γυναίκα του Bernheim Emmanuele
1989: Το χιόνι του ναυάρχου
Ένα αβέβαιο και ριψοκίνδυνο εγχείρημα, το ταξίδι κόντρα στο ρεύμα του ποταμού Ξουραντό, η ανεξιχνίαστη ζούγκλα, ένα υποτυπώδες πλεούμενο, ένας αλκοολικός Καπετάνιος, οι μυστηριώδεις όσο και επικίνδυνοι συνταξιδιώτες, οι αλλόκοτοι ιθαγενείς, ο αυστηρός Διοικητής των τοπικών στρατευμάτων, συναντιούνται στις σελίδες του ημερολογίου του Μακρόλ ελ Γκαβιέρο, στο πρώτο αυτό διήγημα του Άλβαρο Μούτις Ένας στοχασμός πάνω στο νόημα της ύπαρξης και πάνω στην αναγκαιότητα του κινδύνου ως τρόπου εξύψωσης της ζωής...
Ο Άλβαρο Μούτις γεννήθηκε στην Κολομβία το 1923. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας στις Βρυξέλλες όπου ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης της κολομβιανής κυβέρνησης. Εκεί συνάντησε δύο από τα πάθη που σημάδεψαν τη ζωή και τον τρόπο γραφής του: τη γαλλική λογοτεχνία και την ιστορία. Εργάστηκε αρχικά ως παρουσιαστής ειδήσεων, ηθοποιός ραδιοφωνικών μυθιστορημάτων και αργότερα ως διευθυντής στο Κρατικό Ραδιόφωνο. Για περισσότερο από 12 χρόνια, υπήρξε σύμβουλος και διευθυντικό στέλεχος σε εταιρίες όπως η Exon, η Twentieth Century Fox και η Columbia Pictures. Όταν εγκατέλειψε αυτές τις δραστηριότητες, και αφού πέρασε κάποια χρόνια στις φιυλακές του Μεξικό με την κατηγορία της κατάχρησης χρημάτων, αφιερώθηκε αποκλειστικά στο γράψιμο. Το πάθος του για τη νομαδική ζωή, αποτέλεσμα των συνεχών ταξιδιών του σε διάφορες γωνιές του κόσμου, διαπνέει ολόκληρο το έργο του. Αρχικά στράφηκε στην ποίηση, ωστόσο ο Μούτις είναι γνωστός κυρίως για τα διηγήματά του και αυτό το οφείλει κυρίως στη μυθιστορηματική περσόνα του Μακρόλ ελ Γκαβιέρο. Το έργο του συχνά...
Το χιόνι του ναυάρχου Mutis Alvaro
1987: Εκτυφλωτικό σκοτάδι
Γκότφριντ Μπεν 1886-1956. Επτά στιγμιότυπα από τη ζωή ενός γερμανού εξπρεσσιονιστή ποιητή. Και μάλιστα γιατρού. Η πρώτη του ποιητική συλλογή "Νεκροτομείο" προκαλεί σκάνδαλο. Πρόκειται για τις αναμνήσεις του από το σπίτι των νεκρών. Τον ξαναβρίσκουμε επιστρατευμένο στις Βρυξέλλες στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ως γιατρός, ασχολείται με τις πόρνες που "εκτελούν πατριωτικό έργο" μολύνοντας το γερμανικό στρατό. Παρευρίσκεται σε μια αλησμόνητη θανατική εκτέλεση που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Υπήρξε μάρτυρας του προσωπικού μας θανάτου και του θανάτου των άλλων. Περιγράφει και τα δύο, με ξεχωριστή σκληρότητα, εκτυφλωτικές αστραπές στοιχειώνουν το λόγο του. Ωστόσο, στο περιθώριο των γεγονότων γνωρίζει την έκσταση. Αλλά ακόμη κι ένας οραματιστής μπορεί να τυφλωθεί. Αυτός που αποστρεφόταν την Ιστορία, διάλεξε τη χειρότερη στιγμή για να τη συναντήσει. Όταν οι περισσότεροι γερμανοί συγγραφείς φεύγουν για να γλιτώσουν από τους ναζί, αποφασίζει να μείνει στη χώρα του και -για ένα μικρό διάστημα- γίνεται
Ο Πιερ Μερτένς γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1939. Οδοιπορώντας σ` ολόκληρη τη γη, από την Εγγύς Ανατολή στη Λατινική Αμερική και από τη Μεσόγειο στις ανατολικές χώρες, έγραψε έξι μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων "Οι καλές υπηρεσίες" (1974), "Να χάνεις" (1984), τέσσερις συλλογές διηγημάτων και ένα λιμπρέτο. Το "Εκτυφλωτικό σκοτάδι" τιμήθηκε με το βραβείο Medicis 1987.
Εκτυφλωτικό σκοτάδι Mertens Pierre
1986: Περιπέτειες στο εμπόριο δέρματος της Αλάσκας Περιπέτειες στο εμπόριο δέρματος της Αλάσκας Hawkes John
1984: Αραθέλι
«Η μητέρα της ήταν Ανδαλουσιάνα. Κατά σύμπτωση οι δυο γονείς της είχαν το ίδιο πατρικό όνομα, Μουνιόθ, κι έτσι, σύμφωνα με το ισπανικό έθιμο των διπλών επωνύμων, τη λέγανε Μουνιόθ Μουνιόθ. Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Αραθέλι». Το Αραθέλι, τελευταίο μυθιστόρημα της Έλσα Μοράντε, γραμμένο το 1982, είναι ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο. Ο αφηγητής, μοναχικός και ιδιόρρυθμος σαραντάρης, αποφασίζει ξαφνικά, υπακούοντας σε κάποια πανίσχυρη παρόρμηση, να ταξιδέψει στην Ισπανία και να επισκεφθεί το Ελ Αλμενδράλ, το χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε η μητέρα του. Όμως ταυτόχρονα ταξιδεύει πίσω, στα παιδικά του χρόνια, χρόνια που σημαδεύτηκαν από την παρουσία της Αραθέλι, κι αργότερα στα εφηβικά και νεανικά, που σημαδεύτηκαν από την απουσία της, ενώ το παρόν μπλέκεται συνεχώς με το παρελθόν μ' έναν τρόπο οδυνηρό, σκληρό και συγκλονιστικό. Το βιβλίο είναι ολόκληρο ένα παράπονο και μια κραυγή γι' αγάπη, τρυφερότητα και ανθρώπινη ζεστασιά σ' έναν κόσμο βίαιο και ανελέητο, ενώ μέχρι το τέλος
H Έλσα Mοράντε γεννήθηκε το 1918 σε φτωχό οικογενειακό περιβάλλον. Στα νιάτα της βρίσκεται μπλεγμένη στις τραγικές περιπέτειες του πολέμου και ζει για ένα χρόνο με τους πρόσφυγες και τους αγρότες της Nότιας Iταλίας. Παντρεύεται τον συγγραφέα Aλμπέρτο Mοράβια. Eμφανίζεται στα γράμματα με τον τόμο διηγημάτων "Tο κρυφό παιγνίδι", το 1941. Tο μυθιστόρημά της "Aρτούρο", το 1957, τιμάται με το βραβείο Strega. Λαμβάνει έτσι τις δύο μεγαλύτερες διακρίσεις των ιταλικών γραμμάτων. Tο 1958 δημοσιεύει τη συλλογή "Άλλοθι", και ακολουθεί ο τόμος με νουβέλες "Tο ανδαλουσιάνικο σάλι", το 1963. Tέλος, το εκτενές μυθιστόρημά της "H ιστορία" την κατατάσσει στην πρώτη γραμμή των ιταλικών γραμμάτων. Πεθαίνει στη Pώμη το 1985.
Αραθέλι Morante Elsa
 

Εξυπηρέτηση Πελατών
Αποστολή & Πληρωμή
Εταιρία
Πληροφορίες
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2015-2020
PERIZITITO (Cyprus) LTD All rights reserved.
Web design by PERIZITITO (Cyprus) LTD