Τα cookie μας βοηθούν να σας παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Εφόσον χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies από εμάς. 
    
 
Home / Newsletter / Είσοδος / Δημιουργία λογαριασμού / Wish list / Επικοινωνήστε μαζί μας / Βοήθεια / Greek English
Home :: Βιβλία :: Βραβευμένα βιβλία και συγγραφείς :: Κυπριακό Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος

Κυπριακό Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος

2018: Τη μέρα που πάγωσε ο ποταμός
Βουδαπέστη, 12 Φεβρουαρίου 1985. Το κρύο περονιάζει τα κόκαλα, ο ποταμός έχει παγώσει και ένας χρησμός, που ακούγεται σαν κρώξιμο, σημαδεύει τον νεογέννητο Γιάνος: "Κακός σπόρος, κακά μαντάτα". Είκοσι επτά χρόνια αργότερα, ο χρησμός επιβεβαιώνεται· ο "Γιάνος ο Ούγγρος" συλλαμβάνεται στην Αθήνα, κατηγορούμενος ότι δολοφόνησε τον ζωγράφο Μίλτο Αδριανό. Πρόκειται άραγε για ένα ακόμα "τυπικό" έγκλημα όπου εμπλέκεται το κύκλωμα της αντρικής πορνείας; O δημοσιογράφος Στράτος Παπαδόπουλος ξεκινά να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας, σκαλίζοντας ζωές παράλληλες, που ενίοτε συναντώνται στο περιθώριο της νέας αθηναϊκής πραγματικότητας. Μια εξηντάχρονη χήρα που διατηρεί ερωτική σχέση με τον Ούγγρο, η γυναίκα του με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο, ο γόνος μιας ισχυρής πολιτικής οικογένειας που σχετιζόταν με τον ζωγράφο, ένας κρυψίνους αστυνόμος και ένας σκοτεινός τύπος του υπόκοσμου είναι τα πρόσωπα-κλειδιά σε ένα άνισο παιχνίδι συναλλαγών. Στο βιβλίο του Σταύρου Χριστοδούλου κανείς δεν μοιάζει
Ο Σταύρος Χριστοδούλου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1963. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα, αλλά δεν άσκησε ποτέ τη δικηγορία, αφού ήδη από το τέλος της δεκαετίας του ’80 τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Εργάστηκε ως διευθυντής περιοδικών στην Κύπρο και την Ελλάδα. Σήμερα ανήκει στο δυναμικό του συγκροτήματος "Ο Φιλελεύθερος", στην Κύπρο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Hotel National" (2016), περιελήφθη στη βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας της Κύπρου, καθώς και στην αντίστοιχη του λογοτεχνικού περιοδικού "Κλεψύδρα".
Τη μέρα που πάγωσε ο ποταμός Χριστοδούλου Σταύρος
2016: Άνυδρη γη
Μπορεί άραγε η ιστορία ενός λαού τριών χιλιάδων και πλέον χρόνων να συμπυκνωθεί σ’ ένα μυθιστόρημα; Και ποιοι θα είναι εκείνοι που στα πρόσωπά τους θα ενσαρκωθούν τα πάθη, οι αγωνίες και οι αγώνες ενός τόπου; Για το νησί της Κύπρου πρόκειται, όπου η αέναη πάλη του καλού με το κακό, του ελεύθερου φρονήματος με την υποταγή στη δουλεία, ρίζωσε, με το διάβα των καιρών, κι έγινε ένα με την ψυχή των ανθρώπων. Είναι γοητευτικό ν’ ανατρέξει ο αναγνώστης στη συναρπαστική διαδρομή των ηρώων τούτου του βιβλίου, που μέσα από τις αδυναμίες τους, τα ανεκπλήρωτα οράματα και τον έρωτά τους για τη ζωή, μας μεταφέρουν σ’ έναν αληθινό κόσμο, όπου μοναχά η φθαρτή ύλη και οι μιζέριες δεν χωράνε. Άνυδρη είναι η γη, γιατί τη στέγνωσαν από καταβολής κόσμου οι ανομβρίες, ωστόσο, κι οι γενεές που περάσανε, φύγανε νιώθοντας στις φλέβες τους να κυλάει αξεδίψαστος ο πόθος για ελευθερία.
Άνυδρη γη Χαραλάμπους Σταύρος Α.
2015: Οι πρωτόπλαστοι
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι συμπτωματική: στο μυθιστόρημα του πρωτοεμφανιζόμενου Σωφρόνη Σωφρονίου διασταυρώνονται οι βίοι αληθινών και φανταστικών προσώπων και η δράση ταξιδεύει στο χώρο (Κύπρος, Άμστερνταμ, Νέα Υόρκη) και στο χρόνο (21ος, 20ός, 19ος, 16ος αιώνας). Η ταχύτητα είναι ιλιγγιώδης, ο ιστός της πλοκής σφίγγει τα πρόσωπα, ο ερωτισμός μάχεται την ασκητική, η ιστορία γίνεται το υπέδαφος της λογοτεχνίας και η λογοτεχνία καταθέτει ψήγματα ιστορίας. Την έγνοια και τον προβληματισμό του συγγραφέα για τον τόπο του ενσαρκώνει ο κεντρικός ήρωας Αντώνιος Λεοντίου (1896-1947), μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Στη ροή της τρικυμισμένης ζωής του παρεμβαίνουν ο Αρθρούρος Ρεμπώ, ο Φρανσουά Βιγιόν, ο απόστολος Παύλος, ο Ιερώνυμος Μπος, η Μαρίκα Παπαγκίκα, ο εθνομουσικολόγος Άλαν Λόμαξ, ο λαϊκός μουσικός Αλή Πεσκέ, διάφορες σέκτες, το ανώνυμο πλήθος και ο ίδιος ο δολοφόνος του. Στο μεταίχμιο φαντασίας και ιστορίας οι άνθρωποι διδάσκονται με τη βία
Ο Σωφρόνης Σωφρονίου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1976. Έχει σπουδάσει ψυχολογία στην Κύπρο και νευροεπιστήμες στη Νέα Υόρκη. Εργάστηκε για τρία χρόνια ως ερευνητής στο τμήμα Νευρολογίας του νοσοκομείου Mount Sinai. Από το 2010 ασχολείται με τη λογοτεχνική γραφή. Το πρώτο του βιβλίο, "Οι πρωτόπλαστοι" (Το Ροδακιό, 2015), τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος Κύπρου και με το Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου "Μένης Κουμανταρέας" της Εταιρείας Συγγραφέων (2016). Το δεύτερο μυθιστόρημά του, "Αργός σίδηρος" (Αντίποδες), εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2017.
Οι πρωτόπλαστοι Σωφρονίου Σωφρόνης
2014: Ένα άλπουμ ιστορίες
Ένα πολυφωνικό αφήγημα, ένα ψηφιδωτό μετα-μυθιστόρημα για έναν ολόκληρο τόπο και για τους ανθρώπους του. Με αφορμή μια γιαγιά που μόλις έχει πεθάνει ξετυλίγεται ένα κουβάρι ιστορίες. Και από τη γιαγιά στην οικογένεια αλλά και στο μικρό χωριό και στον τόπο όλο -ο τόπος εδώ η Κύπρος-, ιστορίες που θυμίζουν ιστορίες του καθενός μας, για ζωή, έρωτα, θάνατο, για πολέμους και προσφυγιά και επιστροφή. Παλιές και καινούριες ιστορίες, στην κοινή ελληνική αλλά και στην κυπριακή διάλεκτο. Μπλεγμένοι οι άνθρωποι, οι ηλικίες, οι εποχές και οι τοποθεσίες, ένα κουβάρι που ξετυλίχτηκε και ξετυλίγεται ακόμα, κάποτε μπερδεύονται, μπερδεύεσαι και εσύ, ποια είναι η δική σου ιστορία, ποια του άλλου, ποια η συνέχεια, ποιο το τέλος, έχει καμιά σημασία άραγε; Μαζί με αυτές παραθέματα από εφημερίδες, πραγματικά και φτιαχτά, συνταγές, σχέδια παιδικά, δημοτικά τραγούδια, μοιρολόγια, ποιητάρικα, άλλα ποιήματα και πολλές φωτογραφίες. Το κουβάρι ονομάστηκε τελικά Ένα αλπούμ ιστορίες (αλπούμ λέγεται το άλμπουμ στην Κύπρο).
Ο Αντώνης Γεωργίου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1969. Σπούδασε νομικά στη Μόσχα και έκανε μεταπτυχιακά στο Λονδίνο. Έχει εκδώσει: "Πανσέληνος παρά μία" (ποιήματα), Γαβριηλίδης 2006, "Γλυκιά bloody life" (διηγήματα), Το Ροδακιό 2006, το οποίο τιμήθηκε στην Κύπρο με το Κρατικό βραβείο διηγήματος για τις εκδόσεις 2006. Το θεατρικό του έργο "Αγαπημένο μου πλυντήριο" ανέβηκε από την Πειραματική Σκηνή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου το Γενάρη του 2007 και βραβεύτηκε το 2008 με το Βραβείο Θεάτρου ΘΟΚ (2005-2007) στην κατηγορία Θεατρικής Συγγραφής. Ζει και εργάζεται στη Λεμεσό ως δικηγόρος. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Άνευ".
Ένα άλπουμ ιστορίες Γεωργίου Αντώνης
2013: Σκοτεινές ιστορίες
Η Βενετία είναι ένας μαγευτικός τόπος, γεμάτος εκπλήξεις, όπου συγκλίνουν ο παρελθοντικός και ο παροντικός χρόνος. Εμπνεύστηκα τις Στάσεις ταξί. Τα έργα, σε σκοτεινούς μυστηριώδεις χρωματισμούς, αποπνέουν μια μελαγχολία: άνδρες μεσογειακοί στέκονται περιμένοντας τη βάρκα-ταξί, όπως οι ψυχές του Χάροντα, για να τους οδηγήσει στην αντίπερα όχθη. Ένα γλυκό απόγευμα, μετά από μια καλοκαιρινή βροχή, καθώς έλαμψε ο ήλιος, φώτισε μια ομάδα από ναύτες να χαζεύουν στην πλατεία του Αγίου Μάρκου· θέμα καθοριστικό για μια σειρά έργων (αργότερα τα μοντέλα μου ήταν από την Κύπρο). "Όχι, κύριε Καραγιάν" είπε με το ατάραχο αλλά και δηκτικό του ύφος ο Τσαρούχης, ενώ στεκόταν μπροστά στον πίνακά μου "Εθνική εορτή", "οι δικοί σας ναύτες δεν μοιάζουν με τους δικούς μου. Είναι Κύπριοι ναύτες, είναι διαφορετικοί από τους Αθηναίους!" Το ταξίδι ενός νεαρού ζωγράφου σε αναζήτηση της σχέσης μεταξύ έρωτα και τέχνης στη Γερμανία της πτώσης του Τείχους, στην Αθήνα της μεταπολίτευσης και στη σύγχρονη, μετεπαναστατική
Ο Ανδρέας Καραγιάν γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1943 και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου πήρε το δίπλωμά του το 1967. Ταξίδεψε στο Λονδίνο για ειδικότητα, αλλά γοητεύτηκε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των late '60s και εγκατέλειψε την Ιατρική, για να σπουδάσει Ζωγραφική στο Camberwell και το Central School of Art. Στη συνέχεια σπούδασε Xαρακτική στη Γερμανία και έζησε αρκετό καιρό στο Βερολίνο. Το 1978 έκανε την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί "Ώρα", στην Αθήνα. Ως ζωγράφος αντιπροσώπευσε την Κύπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας (2001) και στην Μπιενάλε του Καΐρου (2006). Από το 1978 έως το 2004 ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και την κριτική κινηματογράφου και θεάτρου. Επίσης εικονογράφησε ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη. Το 2007, κατόπιν προσκλήσεως της βιβλιοθήκης Αλεξανδρείας, δημιούργησε μια σειρά έργων με αλεξανδρινά θέματα τα οποία εκτέθηκαν στη Βιβλιοθήκη. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία, Αλεξάνδρεια και Αθήνα.
Σκοτεινές ιστορίες Καραγιάν Ανδρέας
2011: Ανήθικες ιστορίες
Στεκόμουν στο μέγα σταυροδρόμι ως ένας σύγχρονος Ηρακλής, όπως εκείνος στάθηκε στο σταυροδρόμι της Αρετής και της Κακίας. Γι' αυτόν η επιλογή ήταν εύκολη. Έγινε χωρίς μεγάλη μάχη. Το πεπρωμένο του ήταν ήδη γραμμένο, να γίνει ήρωας. Για μένα όμως τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα. Από την μια μεριά ένα όμορφο κορίτσι μ' ένα λαχταριστό εφηβικό σώμα και ένα σκιερό τρίγωνο ανάμεσα στους μηρούς της για ηδονές που μόνο η πάνδημος Αφροδίτη μπορολυσε να προσφέρει, και από την άλλη ένα θεϊκό ολόγυμνο αγόρι, με χνούδι που χρύσιζε στον ήλιο, με ωραία καλλίγραμμα χείλη και κερασένιες ρώγες να με προκαλούν να τις τρυγίσω. "Σπάνια έχω διαβάσει ένα αυτοβιογραφικό αφήγημα γραμμένο με τόση ειλικρίνεια. Η περιπλάνηση στον κόσμο των βιβλίων, της μουσικής και της ζωγραφικής, έτσι όπως γίνεται παράλληλα με την διερεύνηση του κόσμου της φιλίας, των αισθημάτων και της ηδονής, δίνει στο καθένα από όλα αυτά μιαν εντελώς άλλη, πιο πλούσια σημασία, και όλα αλληλοσυμπληρώνονται και, κυρίως, φαίνεται η επώδυνη πλευρά
Ο Ανδρέας Καραγιάν γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1943 και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου πήρε το δίπλωμά του το 1967. Ταξίδεψε στο Λονδίνο για ειδικότητα, αλλά γοητεύτηκε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των late '60s και εγκατέλειψε την Ιατρική, για να σπουδάσει Ζωγραφική στο Camberwell και το Central School of Art. Στη συνέχεια σπούδασε Xαρακτική στη Γερμανία και έζησε αρκετό καιρό στο Βερολίνο. Το 1978 έκανε την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί "Ώρα", στην Αθήνα. Ως ζωγράφος αντιπροσώπευσε την Κύπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας (2001) και στην Μπιενάλε του Καΐρου (2006). Από το 1978 έως το 2004 ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και την κριτική κινηματογράφου και θεάτρου. Επίσης εικονογράφησε ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη. Το 2007, κατόπιν προσκλήσεως της βιβλιοθήκης Αλεξανδρείας, δημιούργησε μια σειρά έργων με αλεξανδρινά θέματα τα οποία εκτέθηκαν στη Βιβλιοθήκη. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία, Αλεξάνδρεια και Αθήνα.
Ανήθικες ιστορίες Καραγιάν Ανδρέας
2010: Δέκα χιλιάδες μέλισσες
Στην Κύπρο της δεκαετίας του '70, υπό την αιγίδα του Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας της Κύπρου και Εθνάρχη των Κυπρίων, η επίθεση κατά της ελληνικής εθνικής συνείδησης, η κάθαρση της ελληνικής ιστορίας από τα "εθνικιστικά" της στοιχεία και η δημιουργία μιας νέας, απλά κυπριακής και στη συνέχεια παγκοσμιοποιημένης, "πολυπολιτισμικής" συνείδησης ήταν καλά προσχωρημένη. Η κάθοδος στην Κύπρο μιας πάνοπλης ελληνικής μεραρχίας με δύναμη πυρός σώματος στρατού, στις αρχές του 1964, με αποστολή να επιτύχει τελικά την Ένωση, αντιμετωπίστηκε με διαβολή, ψιθύρους και συκοφαντίες. Τρείς ήταν οι βασικοί άξονες: Πρώτον, αυτοί οι απατεώνες "Καλαμαράδες" (οι Έλληνες στρατιώτες) θα αποπλανούσαν με την όμορφη γλώσσα τους τις παρθένες Κυπριοπούλες, δεύτερον θα έπρεπε να μην ξεχνούν οι Κύπριοι πόσο αδύναμη ήταν οικονομικά η Ελλάς, που θα παρέσυρε μαζί της στην ίδια φτώχεια και την Κύπρο αν γινόταν η Ένωση και, τρίτον, οι υψηλόβαθμοι Κύπριοι υπάλληλοι θα έχαναν αμέσως τις θέσεις τους, αφού θα τις έπαιρναν - μόλις
Ο Άντης Ροδίτης γεννήθηκε στο Καϊμακλί, προάστιο της Λευκωσίας, το 1946. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεοπτική παραγωγή στην Αγγλία. Από το 1971 μέχρι το 1985 εργάστηκε ως Λειτουργός Προγραμμάτων στην κυπριακή τηλεόραση. Από το 1985 διατηρεί ιδιωτική εταιρία παραγωγής ταινιών στη Λευκωσία. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα, νουβέλες και ποιήματα σε διάφορα κυπριακά περιοδικά και εφημερίδες. Κράτησε επίσης στήλες χρονογραφημάτων σε εφημερίδες από το 1981 ως το 1986. Από το 1994 και εξής εξακολουθεί να αρθρογραφεί επί ποικίλων θεμάτων.
Δέκα χιλιάδες μέλισσες Ροδίτης Άντης
2007: Ο Οστεοφύλαξ
[...] Έφερε μπροστά του την εικόνα των μεταλλικών κιβωτίων. Οι ένοικοι των ούτε αγωνιούν ούτε ασφυκτιούν. Οι πλεκτάνες, ο δόλος, ο φθόνος και οι μυστικές υπηρεσίες δεν τους αγγίζουν. Είδε τις καταπακτές που διαπερνούν τα απανωτά οστεο-φυλάκια και φτάνουν μέχρι τον ρογχώδη και πα-φλάζοντα ποταμό στον οποίο ταξιδεύουν οι ψυχές και καταδύονται "μέχρις Άδου ταμείον". Εκεί, στον έβδομο ουρανό. Υπογείως. Η κατάδυση του σταμάτησε και αισθάνθηκε το σώμα του όρθιο, μπροστά σε μια μεγάλη και βαριά ξύλινη πόρτα... Ένα καυστικό αφήγημα, στο οποίο αποτυπώνονται πτυχές της σύγχρονης νεοελληνικής κοινωνίας μέσα από το ιδιάζον σκηνικό ενός οστεοφυλακίου καθώς και του διαχειριστή του.
ΟΟ Μάριος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στην Κύπρο και ζει στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και απέκτησε το πτυχίο ΜA Ed. από το Πανεπιστήμιο Αrkansas, (ΗΠΑ). Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές και πέντε αφηγήματα. Τρία έργα του, η ποιητική συλλογή "Σαν άλλοθι οι λέξεις" (Μεταίχμιο 2003) το μυθιστόρημα "Ο Οστεοφύλαξ" (Μεταίχμιο 2007) και η νουβέλα "Ο Ανακριτής" (Γαβριηλίδης, 2012) τιμήθηκαν με το Κρατικό Βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Το μυθιστόρημα "Ανατολικά της Αττάλειας βόρεια της Λευκωσίας" μεταφράστηκε στα τουρκικά και στα γερμανικά από τις εκδόσεις VERLAG AUF DEM RUFFEL. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.
Ο Οστεοφύλαξ Μιχαηλίδης Μάριος
 

Εξυπηρέτηση Πελατών
Αποστολή & Πληρωμή
Εταιρία
Πληροφορίες
Πνευματική Ιδιοκτησία © 2015-2020
PERIZITITO (Cyprus) LTD All rights reserved.
Web design by PERIZITITO (Cyprus) LTD